Χωρισμένοι σε στρατόπεδα οι Έλληνες στην επέτειο του Πολυτεχνείου. Γιορτάζεται ως εθνική επέτειος, όμως ουσιαστικά είναι μια ανάμνηση της εξέγερσης του προοδευτικού πολιτικά χώρου, οπωσδήποτε όχι όσων ανήκουν στις δεξιές παρατάξεις. Και μολονότι οι γραμμές μεταξύ των κομμάτων σήμερα είναι θολές και τείνουν να σβήσουν στον τρόπο άσκησης της πολιτικής και διακυβέρνησης, σε κάποια θέματα οι απόψεις και η στάση απέναντι στα γεγονότα χτυπάει το καμπανάκι της ιδεολογικής διαφοράς σε συνδυασμό, δυστυχώς, με την πολιτική εκμετάλλευση των ιστορικών στιγμών του Πολυτεχνείου από όλα ανεξαιρέτως τα κόμματα, σχήματα και χρώματα.
Οπωσδήποτε αυτοί που έζησαν τα γεγονότα δεν μπορούν να ξεχάσουν. Έχουν μεγαλείο οι στιγμές, όταν ορθώνεις το ανάστημά σου στο φασισμό και στα όπλα κι ας φοβάσαι. Για ένα καλύτερο και δικαιότερο μέλλον αγωνίζονται οι νέοι πριν προσαρμοστούν ή αποδεχτούν τη συστημική πραγματικότητα. Εμείς που δεν ζήσαμε τα γεγονότα ανατριχιάζουμε και συγκινούμαστε βλέποντας υλικό από τις μεγαλειώδεις στιγμές των αγνών εξεγερμένων. Το Πολυτεχνείο ζει και ακόμα οδηγεί. Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία.


















































