Translate

Wikipedia

Αποτελέσματα αναζήτησης

Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2016

Ως τον θάνατο (Κωστής Ταξιδεύων)


Μ’ αυτά και μ’ αυτά ξοδέψαμε τη ζωή μας

Το αδύνατον δεν έγινε ποτέ δυνατό

Άλλοτε με χαμόγελο και αυτοσαρκασμό

Πότε με οργή και θυμό 

Ταλαντωθήκαμε ανάμεσα στην κόλαση και τον παράδεισο

Ώσπου τα ίχνη μας χάθηκαν στον αμείλικτο χρόνο 

Απέμεινε όμως μέσα μας τόση ερωτική σιωπή 

Τους ανθρώπους που παθιάζονται να ζήσουν αγαπήσαμε 

Λατρέψαμε τα σημάδια της αγωνίας τους 

Μισήσαμε τον ανάπηρο εφησυχασμό 

Αρπάξαμε τα όπλα του μυαλού μέσα σε άγρια κύματα 

Κι όταν τέλειωναν της μέρας τα αδειανά ταξίδια 

Φορτωνόμασταν τα αστέρια τ΄ουρανού 

Πεισματάρηδες στο δρόμο υφαίναμε τα όνειρα 

Ποτάμια να συναντήσουμε τη θάλασσα εμείς 

Πέφταμε μια, σηκωνόμασταν δυό 

Και περπατούσαμε ερωτευμένοι μέσα στην νύχτα 

Φέγγαμε ο ένας στον άλλον 

Και προχωρούσαμε στην ουτοπία που όλο απομακρύνονταν από μας 

Ε λοιπόν, 

Δεν λες πως άδικα ξοδέψαμε τη ζωή μας 

Είχε τόσο χαρά, τόση οδύνη αυτός ο ανήφορος 

Ομορφιά ως την κορυφή 

Ως τον θάνατο.

4 Νοεμβρίου 2015


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου