Translate

Wikipedia

Αποτελέσματα αναζήτησης

Παρασκευή, 1 Αυγούστου 2014

Είμαι Άραβας. Θυμώνεις;


Είναι τόσο απάνθρωπα όσα συμβαίνουν στην Παλαιστίνη, που ακόμα και η έκφραση της οργής και του θυμού να ακούγονται ως κοροϊδία. Ωραία, εκφράσαμε το θυμό μας, είμαστε αντίθετοι με όσα συμβαίνουν, στενοχωριόμαστε, οργιζόμαστε με την υποκρισία της διεθνούς πολιτικής σκηνής...κάνουμε πολιτικές αναλύσεις, φοράμε παλαιστινιακά μαντίλια για να δηλώσουμε στήριξη και συμπαράσταση, στην καλύτερη περίπτωση μπορεί να συνδράμουμε οικονομικά (γιατροί του κόσμου κλπ). Όμως οι βόμβες εξακολουθούν και πέφτουν, σκοτώνουν τους ανθρώπους σαν τις μύγες, ό, τι βλέπουμε ως εικόνα μέσω των ανταποκριτών είναι φρικιαστικό και τερατώδες, χρόνια τώρα. Άλλοτε οι βομβαρδισμοί εντείνονται (όπως τώρα), άλλοτε υπάρχει ύφεση. Έχουν υπογραφεί δεκάδες συμφωνίες που δεν τηρούνται, τους Παλαιστίνιους τους αποκαλούν τρομοκράτες, γιατί σκοτώνουν κι αυτοί, πολύ λιγότερους, αλλά δεν έχει σημασία. Ένας Ισραηλινός = εκατοντάδες Παλαιστίνιοι, όπως συνέβαινε με τους Γερμανούς στην κατοχή, ένας Γερμανός, ολόκληρα χωριά ως αντίποινα. Μα πετάνε και οι Παλαιστίνιοι πέτρες ή ζώνονται με εκρηκτικά και σκορπίζουν το θάνατο, έχουν κι αυτοί όπλα. Ναι, έτσι είναι, γιατί προηγουμένως έχουν δει τον πατέρα, τον αδελφό, το φίλο, το σπίτι τους....να αφανίζονται. Βλέπουν καθημερινά θάνατο, αποκλεισμούς, πείνα, φτώχεια...κι είναι εύκολο το μίσος και ο φανατισμός να βρουν πρόσφορο έδαφος, άσε που διεκδικούν και τα δίκια τους. Το αίμα εξακολουθεί να χύνεται και γέφυρες δεν φαίνεται να υπάρχουν.
Από που να έρθει η λύση; Από τις μεγάλες δυνάμεις, από τον Ο.Η.Ε.; Μάλλον σαν ανέκδοτο ακούγεται κι αυτό. Όσοι μπορούν να σκέφτονται, γνωρίζουν και το ρόλο τους. Επομένως δεν υπάρχει λύση; Δύσκολο πολύ να ξεχαστεί τόσο αίμα, αγριότητα, απανθρωπιά. Αν υπάρχει κάποιο μικρό φως και ελπίδα θα προέλθει εκ των έσω, από τους δύο λαούς, αν οι σκέψεις και οι προτάσεις κάποιων λίγων συνετών και φιλειρηνιστών εισακουστούν. Να ανοίξουν Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι τ΄αυτιά τους και να ακούσουν μόνον αυτούς. Να μην τους ψάξουν όμως ανάμεσα στους πολιτικούς και στους θρησκευτικούς τους ηγέτες και καθοδηγητές, να κλείσουν τα αυτιά τους στην προπαγάνδα εκατέρωθεν, να...., να....Δύσκολο, πολύ δύσκολο, δέστε και το χάρτη!

Διαβάστε ένα ενδιαφέρον άρθρο για το Ισραήλ και τη Χαμάς στο σύνδεσμο: http://sarantakos.wordpress.com/2014/07/21/levy/




Ταυτότητα (Μαχμούντ Νταρουίς, 1942-2008)

Γράψε.
Είμαι Άραβας.
Αριθμός ταυτότητος: 50.000
Τα παιδιά μου είναι οχτώ
Το ένατο θα ΄ρθει μετά από το καλοκαίρι.
Θυμώνεις;

……………….
Γράψε.
Είμαι Άραβας.
Δουλεύω με τ΄ αδέλφια μου του μόχθου σ’ ένα νταμάρι
τα παιδιά μου είναι οκτώ
τραβάω από την πέτρα
τα ρούχα, το ψωμιί και τα βιβλία τους, αλλά
στην πόρτα σου δε ζητιανεύω
Θυμώνεις;

………………
Γράψε.
Είμαι Άραβας.
Όνομα δίχως τίτλο υπομονετικός
σ’ ένα τόπο που βράζει,
οι ρίζες μου
αγκυροβόλησαν
πριν απ΄ τη γέννηση του χρόνου
πριν απ΄των αιώνων το ξετύλιγμα
πριν από τις ελιές κι από τα κυπαρίσσια
και πριν φυτρώσει το χορτάρι.
Ο πατέρας μου
απ΄τη φαμίλια είναι τ’ αλετριού
ο παππούς μου
αγρότης δίχως αξίωμα,
το σπίτι μου καλύβα από καλάμια.
Όνομα είμαι δίχως τίτλο.

………………..
Γράψε.
Είμαι Άραβας.
Το χρώμα των μαλλιών μου είναι μαύρο
το χρώμα των ματιών μου καστανό.
Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά μου:
«κουφίε» πάνω στο κεφάλι μου,
Σκληρή να ‘ναι σαν πέτρα η παλάμη μου
που γρατζουνάει όποιον την αγγίζει,
ό,τι αγαπάω για φαί
είναι το θυμάρι και το λάδι.
Η διεύθυνσή μου:
χωριό απόμακρο και ξεχασμένο
δίχως ονόματα οι δρόμοι του
κι όλοι οι άντρες του
στο νταμάρι και στο χωράφι.
Θυμώνεις;

…………………..
Γράψε.
Είμαι Άραβας.
Λήστεψες τ’ αμπέλια των προγόνων μου
και τα χωράφια που τα δούλευα με όλα τα παιδιά μου.
Δεν άφησες στους απογόνους μου
παρά αυτές τις πέτρες.
Μήπως θα τις πάρει η Κυβέρνησή σας
όπως λένε;
Λοιπόν,
Γράψε στην αρχή της πρώτης σελίδας:
εγώ δεν μισώ τους ανθρώπους
κανέναν δεν κλέβω
μα αν πεινάσω
τρώω τη σάρκα του σφετεριστή μου.
Φυλάξου.
Από την πείνα μου φυλάξου
κι απ’ την οργή μου.

Πηγή για το ποίημα: http://www.poiein.gr/archives/12990

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου