Translate

Wikipedia

Αποτελέσματα αναζήτησης

Παρασκευή, 16 Μαΐου 2014

Όταν και τα δάκρυα είναι μαύρα


10314564_1604200679804090_4310278151145698054_n 
"Αυτά τα ατυχήματα συμβαίνουν συνεχώς. Δεν θα πρέπει να τα θεωρούμε ως απίθανα. Είναι συνηθισμένα πράγματα." Αυτή ήταν η απάντηση του τούρκου πρωθυπουργού, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, σε ερώτηση δημοσιογράφου για το δυστύχημα στο ανθρακωρυχείο στην πόλη Σόμα (13/5/2014) που στοίχισε τη ζωή σε τουλάχιστον 282 ανθρακωρύχους. Μεταξύ των νεκρών και ανήλικα παιδιά, που εργάζονταν παρανόμως στο ορυχείο. Επίσης δεκάδες εργάτες δεν είχαν καταγραφεί καθώς ήταν "ενοικιαζόμενοι" υπάλληλοι. Στις υπόγειες στοές του ανθρακωρυχείου παραμένουν πάνω από 100 εργάτες. Ο φόβος των αρχών είναι ότι δεν τα έχουν καταφέρει...

Ο ιδιοκτήτης του «ορυχείου του θανάτου» παινευόταν ότι μείωσε το κόστος

O επιχειρηματίας Αλπ Γκουρκάν, πρόεδρος της Soma Holding και ιδιοκτήτης του μοιραίου ορυχείου λιγνίτη

Διοικούσε την εταιρία και το ορυχείο με σιδηρά οικονομική πυγμή βασισμένη στους νόμους της ελεύθερης αγοράς και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας: ο επιχειρηματίαςΑλπ Γκουρκάν, πρόεδρος της Soma Holding και ιδιοκτήτης του ανθρακωρυχείου στη Μαγνησία, η έκρηξη στο οποίο στοίχησε τη ζωή εκατοντάδων ανθρώπων, είχε αποκαλύψει το μυστικό της «επιτυχίας» του σε μια προ ετών συνέντευξη του στην εφημερίδα Hurriyet: αγόρασε την επιχείρηση από το κράτος και μείωσε απότομα και κατακόρυφα το κόστος.
'Οπως υπενθυμίζουν ορισμένα τουρκικά μέσα ενημέρωσης ο Γκουρκάν, τότε, τον Σεπτέμβριο του 2012, είχε δηλώσει περήφανα στην τουρκική εφημερίδα: «Η εταιρεία μας είχε καταφέρει να μειώσει το κόστος παραγωγής στο συγκεκριμένο ορυχείο από τα $130-140 [περίπου 100 ευρώ] ανά τόνο, όταν ανήκε στο τουρκικό κράτος, σε μόλις $23,8 [ περίπου 17.5 ευρώ] ανά τόνο χάρη στις μεθόδους του ιδιωτικού τομέα».
Μάλιστα σε ερώτηση για τις αμοιβές και τις συνθήκες εργασίας είχε απαντήσει με νόημα πως «οι εργαζόμενοι στην εταιρία μας δεν προσγειώθηκαν στη Γη από το διάστημα»,υπονοώντας πως οι υπάλληλοι ήξεραν καλά σε τι είδους περιβάλλον εργασίας έμπαιναν.

Κι ενώ οι νεκροί θάβονται σε ομαδικούς τάφους :
Πορείες σε Αθήνα-Θεσσαλονίκη για την έκρηξη στο τουρκικό ορυχείο

Σύμβουλος του Ερντογάν κλωτσά μ' αυτόν τον "χαριτωμένο τρόπο" διαδηλωτή:



Ακολουθεί άρθρο της Ελένης Καρασαββίδου: Who cares?
Θρηνεί η Τουρκία, θρηνεί ο πλανήτης ανθρώπους που σκοτώθηκαν (δολοφονήθηκαν ουσιαστικά) για το μεροκάματο. Κι όμως! Μέρος της δουλειάς τους ο θάνατος, κατά τον Τούρκο πρωθυπουργό. Κατά τους πρωθυπουργούς όλου σχεδόν του κόσμου.
Δεν του ξέφυγε. Πρόκειται για συνειδητή δήλωση ενός εκπροσώπου της οικονομικοπολιτικής ελίτ που δυναστεύει τον πλανήτη, δικαιώνοντας απόλυτα τον Μαρξ που με συγκεκριμένα παραδείγματα έδειχνε πόσο και στην εποχή του το κράτος δρούσε ως επιτροπή διαχείρισης των συμφερόντων της μεγαλοαστικής τάξης.Εξελίχθηκε, εμπλουτίστηκε, δεν άλλαξε ποτέ.
Αναλώσιμοι είναι οι εργάτες. Τα μέτρα ασφαλείας σε εποχές εντατικοποίησης μάλιστα θα είναι πάντοτε κυνικά ελλιπή. Who cares? Mαζί θα τα πίνουμε το βράδυ
Η αυταξία της ζωής γίνεται σύνθημα ποδηγέτησης κι αφορά στην πράξη μόνο τις περιπτώσεις που η οργή των ανθρώπων αναμετράται με την επίσημη κρατική βία και κινδυνεύουν επώνυμοι
Αν αξίζει να ζουν οι αναλώσιμοι είναι γιατί εξυπηρετεί η υπεραξίωσή τους. Άλλωστε τώρα στην μοντέρνα οικονομία του Μεσαίωνα δεν χρειαζόμαστε υγιείς σχετικά εργάτες ή μορφωμένους καταναλωτές. Αν η επιδίωξη της κερδοφορίας του κεφαλαίου που μας στηρίζει και μας κάνει μετόχους του έχει ως συνέπεια και τον θάνατό τους, τι να κάνουμε τώρα; Αυτά συμβαίνουν...
Αλλά έρχεται και η σπάνια στιγμή (η ιερή στιγμή που η ιστορία κρατά την ανάσα της και η ηθικολογία γίνεται ηθική, και μάλιστα ηθική της πράξης) που αυτά ανατρέπονται...
Ρημαγμένε Τούρκε σύντροφε δεν ξέρω πως σε έμαθαν να σκέφτεσαι. Ξέρω που οι ανάγκες μας θα μας οδηγήσουν.
«Αν τίποτ’ άλλο δεν κερδίσαμε, μάθαμε τουλάχιστον πως αύριο θα συναντηθούμε» Γ. Ρίτσος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου